Miniony sezon wykopaliskowy w Starej Dongoli przyniósł zaskakujące odkrycia. Zespół polskich archeologów natknął się na tajemnicze pomieszczenia z malowidłami o charakterze religijnym. Odkrycia dokonano podczas badań domów z epoki Funk (XVI-XIX w. n. e.). Pod podłogą jednego z nich znajdowało się wejście do małego pomieszczenia, którego ściany pokryte były malowidłami nie mającymi analogii w malarstwie nubijskim. Znajdowały się 7 metrów powyżej średniowiecznego poziomu gruntu, w pobliżu Wielkiego Kościoła Jezusa - dongolskiej katedry. Na pierwszym z nich król wspierany przez Michała Archanioła składa pokłon Chrystusowi. Na drugim jest Matka Boska w dostojnej pozie, dierżąca krzyż i księgę (zapewne Biblię). Na ostatnim jest Chrystus udzielający błogosławieństwa i również trzymający Pismo Święte. Scena z królem Dawidem (fot. Adrian Chlebowski/ Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW)  Przedstawienie Matki Boskiej (fot. Magdalena Skarżyńska/ Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW...

Na katedrę natrafili archeolodzy z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego w 60. rocznicę odkrycia katedry w Faras. Szukając pozostałości z okresu zaniku chrześcijaństwa na tym terenie, natrafili przypadkiem na absydę - najświętszą część świątyni. W trakcie tegorocznych dotychczasowych prac oczyszczono mur absydy wraz z przyległą ceglaną ścianą kościoła i kopułę grobowca o średnicy 7,5 m, w którym prawdopodobnie chowano biskupów. Ściany absydy pokryto malowidłem przedstawiającym dwa rzędy monumentalnych postaci. Jej średnica wynosi 6 metrów a wysokość ok. 10 m.  Biorąc pod uwagę proporcje wymiarów innych nubijskich kościołów, przypuszcza się, iż długość tej świątyni wynosi ok. 30 m a szerokość 26 m. Jeżeli w toku dalszych prac to się potwierdzi, to oznaczać będzie, iż jest to największy znany odkryty nubijski kościół. Poza tym jego lokalizacja jest znamienna: znajdował się w samym centrum dwustuhektarowego miasta, w cytadeli otoczonej murem o wysokości 10 ...