Z biblioteki historyczki

Dział poświęcony recenzjom różnych książek z zakresu historii





Z. Kiełb - Polskie i obce znaki zaszczytne żołnierzy 2. Pułku Saperów Kaniowskich
S. F. Paleolog - Policją kobieca w Polsce
1925-1939
M. Rukat - Siemowit I.
Książę trudnego pogranicza

A. Ćwiek, Hieroglify egipskie. Mowa bogów

C. Booth, Jak przeżyć w starożytnym Egipcie
B. Newman,Rowerem przez II RP
A. Angela, Jeden dzień w starożytnym Rzymie. Życie powszednie, sekrety, ciekawostki
Z. Kiełb - Polskie i obce znaki zaszczytne żołnierzy 2. Pułku Saperów Kaniowskich
S. F. Paleolog - Policją kobieca w Polsce
1925-1939
T. Domański, E. Majcher-Ociesa (red.) - Policja granatowa w Generalnym Gubernatorstwie
M. Rukat - Siemowit I.
Książę trudnego pogranicza

J. Grabowski - Na posterunku
M. Kania - Policja Państwowa w
powiecie zawierciańskim 1927-1939
J. Mikitin, G. Grześkowiak - Policja
Województwa Śląskiego 1922-1939
A. Wójcik - Fantazmat Wielkiej Lechii




Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Studénka - cel wycieczek miłośników kolejnictwa

Obraz
Studénka jest moją kolejną propozycją na mini-wycieczkę. Ja polecam ją szczególnie miłośnikom kolejnictwa - sama zresztą do nich należę. Zapraszam do prezentacji miejscowości. O Studénce wspominałam ostatnio przy okazji odwiedzin Albrechtiček . Jest to małe miasto liczące ok. 10 tys. mieszkańców. Każda jego dzielnica jest zupełnie inna - częściowo przypomina wieś że względu na zabudowę w starej części oraz pola uprawne i łąki. Jest usytuowane tuż obok Chráněnej Krajinny Oblast Poodří. Główną atrakcją miasta jest zamek, w którym swą siedzibę ma Muzeum Wagonów - jedyne takie w Czechach rejestrujące ich produkcję. Mieści się ono w części budowli przypominającej wieżę. Ekspozycja mieści się na drugim i trzecim piętrze. Zwiedzanie należy zacząć od trzeciego piętra. Większość wystawy składa się z tematycznych planszy i miniatur pojazdów ukazujących w wielkim skrócie historię koła, transportu konnego, częściowo automobili i wreszcie kolejowego. Trójkołowy automobil z 1885 r. Automobil belgijs...
Czytaj więcej...

Zrekonstruowano twarz Egipcjanina żyjącego 35 tys. lat temu

Obraz
Dobrze zachowany szkielet młodego mężczyzny znaleziono w 1980 r. Teraz z wykorzystaniem najnowszych technik cyfrowych wykonano rekonstrukcję jego twarzy. Wspomniany szkielet ze stanowiska Nazlet Khater 2 jest najlepiej zachowanym z okresu 33 tys. p. n. e. Z analizy szczątków wynika, iż w chwili śmierci miał od 17 do 29 lat i mierzył ok. 160 cm wzrostu. Ogólnie był już przedstawicielem homo sapiens (czyli człowieka współczesnego), chociaż jego szczęka miała jeszcze archaiczne cechy. Do rekonstrukcji jego twarzy wykorzystano najnowsze metody. Zwłaszcza próby wykonywania rekonstrukcji twarzy na podstawie skanów czaszek ludzi współcześnie żyjących, które przynosiły zadowalające efekty. Na tej podstawie można stwierdzić, iż rekonstrukcja twarzy wspomnianego mężczyzny jest bliska jego rzeczywistemu wyglądowi. Rekonstrukcję wykonał grafik Cicero Moraes pod kierunkiem Moacira Eliasa Santosa z Muzeum Archeologicznego Ciro Flamarion Cardoso. Źródło:  J. Nalewicki, See the olde...
Czytaj więcej...

Groty Nagórzyckie - unikalna w Europie kopalnia piasku kwarcowego

Obraz
Kto nie lubi spontanicznych wycieczek, ot tak. Jedzie się w jedno miejsce a po drodze zagląda się w miejsca, które przypadkowo się mija. Stąd wzięła się moja dzisiejsza "polecajka" Grot Nagórzyckich. Oczywiście zapomniałam zrobić zdjęcie z zewnątrz, więc posiłkuję się Wikipedią. Widok na wejścia do Grot od strony lasu/ fot. Michał Dereka /CC SA 4.0 Groty Nagórzyckie swą historią sięgają XVIII w., gdy w tym miejscu istniała wieś Nagórzyce. Okoliczni mieszkańcy wydobywali tu piasek, którym wysypywali klepiska chat, obejścia, chodniki czy też każdorazowo uprzątnięte groby. Ze względu na specyficzną strukturę - zawierał idealnie okrągłe ziarenka - nie nadawał się do celów budowlanych, bo niezbyt dobrze wiązał zaprawę murarską. Nagórzyczanie sprzedawali piasek także mieszkańcom pobliskiego Tomaszowa, często za ziemniaczane obierki. Stąd wzięło się powiedzenie, funkcjonujące jeszcze w 20- leciu międzywojennym w tej okolicy, "nie ma piasku za łupiny" na określenie mało opł...
Czytaj więcej...

Anna Cylejska - rozwiązła królowa czy ofiara plotek?

Obraz
Zasiądziecie na polskim tronie zawdzięczała jedynie swemu pokrewieństwu z Piastami. Mimo iż kobiety z jej rodu nie cieszyły się dobrą opinią, została polską królową. Wkrótce potem plotkowano o jej rozwiązłym trybie życia. Była tylko zwykłą księżniczką, przeznaczeniem której było wydanie za mąż w celach politycznych. Los chciał, iż królowa Jadwiga Andegaweńska będąc już na łożu śmierci, wskazała ją jako swoją następczynię. Miała podobno nawet wysłać zaufanego posła do Celye, aby doniósł jej jak wygląda jej przyszła następczyni. Marceli Krajewski, Portret Anny Cylejskiej z ok.1866-70 r./ Domena publiczna Pochodzenie Anna przyszła na świat na przełomie 1380/1381 r. Była jedynym dzieckiem Wilhelma, hrabiego Celye, i Anny, córki polskiego króla Kazimierza Wielkiego i jego czwartej żony Jadwigi Żagańskiej1. Anna po śmierci męża w 1392 r. wyszła ponownie za mąż we wrześniu 1394 r. za księcia Wirtembergii Ulryka von Teck. Natomiast córkę oddała na wychowanie swemu szwagrowi Hermanowi II, który...
Czytaj więcej...

Kamienie młyńskie w murach średniowiecznych kościołów i ich symbolika

Obraz
W Polsce i Niemczech w mury około 140 kościołów, głównie gotyckich, wbudowano kamienie młyńskie. Czy były tylko "wizytówką" fundatorów świątyń? A może miały głębsze, symboliczne znaczenie? Wyjaśnia to interdyscyplinarny zespół badaczy. Geograf dr Dariusz Brykała z Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania (IGiZP) PAN podróżował po Polsce i badał to, jaki wpływ na środowisko miały dawne młyny wodne. Zaczął wtedy zwracać uwagę, że kamienie młyńskie eksponowane są w murach wielu starych polskich kościołów. Kościół pw św. Antoniego Padewskiego w  Osiekach Koszalińskich/ fot. Quasinka / CC0 1.0 Czasem takie kamienie wmurowane były w posadzce świątyni, czasem w portalu (wejściu do kościoła), czasem w zewnętrznych ścianach prezbiterium (część kościoła z ołtarzem), a czasem - wysoko na wieży kościoła. Nie było wątpliwości: kamieni tych użyto już w czasie budowy świątyń i nie były późniejszym dodatkiem. Pomysł na wykorzystanie kamieni młyńskich musiał się więc pojawić już ...
Czytaj więcej...

Z biblioteki historyczki: "Policja Województwa Śląskiego 1922-1939" - J. Mikitin, G. Grześkowiak - recenzja

Obraz
Praca ukazała się w 2008 r. i w opinii autorów miała wypełnić lukę w zakresie historii Policji Województwa Śląskiego. Czy tak się stało? W książkę zaopatrzyłam się niedawno, choć już od dłuższego czasu poświęcam prawie każdą wolną chwilę na zgłębianie historii Policji Państwowej. Przygotowałam nawet tekst przybliżający jej dzieje niejako w pigułce, ale opublikowany na częściej odwiedzanym portalu. J. Mikitin, G. Grześkowiak, Policja Województwa Śląskiego 1922-1939 , Warszawa 2008, liczba stron: 81, oprawa miękka Autorów pracy łączy zainteresowanie historią PWŚl w dwudziestoleciu międzywojennym. Janusz Mikitin dodatkowo jest prawnikiem, a Grzegorz Grześkowiak badaczem POW Górnego Śląska i falerystyki. Już samo spojrzenie na spis treści ujawnia przejrzysty układ pracy. Książka prowadzi czytelnika od genezy powstania Policji na Górnym Śląsku i Śląsku Cieszyńskim u progu niepodległości Polski do września 1939 r. Wskazuje na niełatwe początki tej formacji, które wyglądały odm...
Czytaj więcej...

Olga Czechowa - szpieg Stalina, który był ulubienicą Hitlera

Obraz
Sławna, piękna, podziwiana. Jej życie wyglądało jak z bajki, choć miewała gorsze momenty - rozstanie z małą córką, kolejne rozwody. Jednak za zasłoną skrywała tajemnicę - była radzieckim szpiegiem regularnie przekazującym informacje Stalinowi o najwyższych dygnitarzach hitlerowskich Niemiec. Wczesna młodość Przyszła na świat 14 kwietnia 1897 r. w Aleksandropolu w Armenii. Imię otrzymała po ciotce - Oldze Leonardovnej-Knipper-Czechovej, słynnej aktorki. Jej rodzice, Konstantin i Luise Knipperowie, byli zrusyfikowanymi Niemcami. W 1899 r. przenieśli się do carskiego Sioła. W 1910 r.  przeprowadzili się do Petersburga. W szkole Olga radziła sobie kiepsko, jedynie z zajęć związanych ze sztuką osiągała dobre wyniki. Dlatego rodzice w 1914 r. zapisali ją do Moskiewskiego Teatru Artystycznego, gdzie kształciła się pod okiem swej ciotki. Szpieg "śpioch" W roku 1920 Olga opuszczała Związek Radziecki, oficjalnie na kilka tygodni, zostawiając w kraju byłego męża i córkę. Było to niesłyc...
Czytaj więcej...

Z biblioteki historyczki: "Policja Państwowa w powiecie zawierciańskim 1927-1939" - M. Kania - recenzja

Obraz
Doskonała praca naukowa naświetlająca trudy przedwojennej służby w policji. Począwszy od uzyskiwania lokalu przeznaczonego na posterunek i jego wyposażenie w meble po ściganie drobnych złodziejaszków i zabójców. Marcin Kania (1970-2015) był pracownikiem Oddziałowego Biura Lustracyjnego IPN w Katowicach. Jego zainteresowania badawcze skupiały się wokół historii organów bezpieczeństwa i porządku publicznego w II RP i losów funkcjonariuszy po II wojnie światowej. Był członkiem Ogólnopolskiego Stowarzyszenia "Rodzina Policyjna 1939 r." Otrzymał wiele odznaczeń za budowanie pamięci historycznej, m. in. Medal Pro Patria, Kombatancki Krzyż Pamiątkowy "Zwycięzcom". M. Kania, Policja Państwowa w powiecie zawierciańskim 1927-1939. Struktury, działalność, wojenne i powojenne losy funkcjonariuszy , Katowice-Warszawa 2019, liczba stron: 462, oprawa twarda Książka poświęcona pracy przedwojennych policjantów w powiecie zawierciańskim powstała na bazie jego pracy magis...
Czytaj więcej...

Z biblioteki historyczki: "Na posterunku. Udział polskiej policji granatowej i kryminalnej w zagładzie Żydów" - J. Grabowski - recenzja

Obraz
Książka budząca kontrowersje od chwili pojawienia się na rynku wydawniczym. Grabowski nie zostawia suchej nitki na Polakach służących w niemieckiej Ordnungspolizei .   Tezy zawarte w pracy mają swych zagorzałych obrońców jak również przeciwników. Która ze stron ma rację? J. Grabowski, Na posterunku. Udział polskiej policji granatowej i kryminalnej w zagładzie Żydów , Wołowiec 2020, liczba stron: 432, oprawa twarda Trudno jest pisać ocenę książki, gdy już ma się za sobą lekturę jej kilku innych, rzeczowych recenzji. Mimo, iż nie były przychylne, sięgnęłam po tę pracę. A nóż ma zalety, których recenzenci nie dostrzegli? Zanim odpowiem na postawione pytanie, przedstawię pokrótce sylwetkę autora. Jan Grabowski jest historykiem wykładającym na uniwersytecie w Ottawie. Jego zainteresowania skupiają się wokół Holokaustu. Ostatnią głośną pracą, której jest współautorem, to wydana przed dwoma laty  Dalej jest noc. Losy Żydów w wybranych powiatach okupowanej Polski . Zarzu...
Czytaj więcej...