Zamieściłam w Mapach Google pinezkę :) yupii

-

Aktualizacja: nie uznali tej pinezki. Poza tym na tej mapie nie wiem czemu jest umieszczona na drodze a nie na polu przy ogrodzeniu.

Powyżej jest mapa miejsca, dla którego jako pierwsza dodałam pinezkę. Spacerując boczną drogą w Bravanticach, zobaczyłam z daleka to miejsce. Kapliczka? Spojrzenie na mapę i... nic. Moi towarzysze również nie wiedzieli, co to za miejsce. Ba! Nawet nigdy tą drogą nie szli. To już totalne obrzeża miejscowości, ostatni dom, łąka i las.

Ogrodzone miejsce okazało się być grobem z ok. 1929 r. należącym do rodziny Teschner? Litery są juz słabo widoczne. Krucyfiks odpadł dawno temu.



Location: 742 81 Bravantice, Czechy

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Górnopaleolityczne Stanowisko Łowców Mamutów. Kraków ul. Spadzista

-
Obraz
Wstęp Stanowisko Kraków ul. Spadzista jest kompleksem stanowisk paleolitycznych, na którym występowała kultura wschodniograwecka 1 . Zlokalizowane jest ok. 2 km od centrum Krakowa na południowym zboczu góry Św. Bronisławy, zawieszone 47 m nad doliną rzeki Rudawy. Odkryte zostało w roku 1967 podczas prac ziemnych przy ul. Spadzistej. W latach następnych rozpoczęły się tam systematyczne badania prowadzone przez Katedrę Archeologii Polski Uniwersytetu Jagiellońskiego 2  (kontynuowano je do 2002 r.). Chociaż rok wcześniej przeprowadzono wykopaliska na obszarze Kraków ul. Spadzista A, to jednak w niniejszym artukule nie zostaną one omówione ze względu na duże oddalenie od Spadzistej B+B1; nawet w literaturze przedmiotu jest o nim niewiele informacji 3 . Ze wstępnych ustaleń wynikało, iż stanowisko prezentuje pozostałości po obozowisku kultury wschodniograweckiej. Tzw. kompleks grawecki pojawił się na terenie całej Europy między 30-20 tys. lat temu w wyniku powolnych ruchów...
Czytaj więcej...

Z biblioteki historyczki: "Policja Państwowa w powiecie zawierciańskim 1927-1939" - M. Kania - recenzja

-
Obraz
Doskonała praca naukowa naświetlająca trudy przedwojennej służby w policji. Począwszy od uzyskiwania lokalu przeznaczonego na posterunek i jego wyposażenie w meble po ściganie drobnych złodziejaszków i zabójców. Marcin Kania (1970-2015) był pracownikiem Oddziałowego Biura Lustracyjnego IPN w Katowicach. Jego zainteresowania badawcze skupiały się wokół historii organów bezpieczeństwa i porządku publicznego w II RP i losów funkcjonariuszy po II wojnie światowej. Był członkiem Ogólnopolskiego Stowarzyszenia "Rodzina Policyjna 1939 r." Otrzymał wiele odznaczeń za budowanie pamięci historycznej, m. in. Medal Pro Patria, Kombatancki Krzyż Pamiątkowy "Zwycięzcom". M. Kania, Policja Państwowa w powiecie zawierciańskim 1927-1939. Struktury, działalność, wojenne i powojenne losy funkcjonariuszy , Katowice-Warszawa 2019, liczba stron: 462, oprawa twarda Książka poświęcona pracy przedwojennych policjantów w powiecie zawierciańskim powstała na bazie jego pracy magis...
Czytaj więcej...

PKP chce wyburzyć zabytkowy dworzec w Poznaniu

-
Obraz
Nieczynny od dekady zabytkowy Dworzec Główny w Poznaniu czekał na remont. Zarząd PKP  jednak podjął decyzję o jego rozbiórce, by dzięki temu zyskać miejsce na nowe tory KDP, które będą częścią infrastruktury CPK. Budynek Dworca Głównego w Poznaniu/ fot. Bärbel Miemietz (CC0 1.0) Informację na temat planowanej rozbiórki dworca podała do publicznej wiadomości poznańska telewizja WTK. Jeszcze w 2020 r. władze Poznania podpisały z koleją list intencyjny odnośnie remontu zabytku i przywrócenia mu funkcji obsługi pasażerów. Obecnie, po kilkumiesięcznych negocjacjach z miastem, spółka PKP S. A. oficjalnie rozpatruje wniosek PKP PLK S. A. odnoszący się do przebudowy układu torowego w tym miejscu. Według doniesień wspomnianej telewizji będzie polegać ona na wyburzeniu zabytkowego dworca i wybudowaniu w tym miejscu torów kolei dużych prędkości łączących Poznań z planowanym Centralnym Portem Komunikacyjnym. Nad nimi wybudowano by nowy obiekt przeznaczony do obsługi pasażerów. Dodać należy, że...
Czytaj więcej...

Zrekonstruowano twarz Egipcjanina żyjącego 35 tys. lat temu

-
Obraz
Dobrze zachowany szkielet młodego mężczyzny znaleziono w 1980 r. Teraz z wykorzystaniem najnowszych technik cyfrowych wykonano rekonstrukcję jego twarzy. Wspomniany szkielet ze stanowiska Nazlet Khater 2 jest najlepiej zachowanym z okresu 33 tys. p. n. e. Z analizy szczątków wynika, iż w chwili śmierci miał od 17 do 29 lat i mierzył ok. 160 cm wzrostu. Ogólnie był już przedstawicielem homo sapiens (czyli człowieka współczesnego), chociaż jego szczęka miała jeszcze archaiczne cechy. Do rekonstrukcji jego twarzy wykorzystano najnowsze metody. Zwłaszcza próby wykonywania rekonstrukcji twarzy na podstawie skanów czaszek ludzi współcześnie żyjących, które przynosiły zadowalające efekty. Na tej podstawie można stwierdzić, iż rekonstrukcja twarzy wspomnianego mężczyzny jest bliska jego rzeczywistemu wyglądowi. Rekonstrukcję wykonał grafik Cicero Moraes pod kierunkiem Moacira Eliasa Santosa z Muzeum Archeologicznego Ciro Flamarion Cardoso. Źródło:  J. Nalewicki, See the olde...
Czytaj więcej...

Zbadali DNA z gumy do żucia liczącej 10 tys. lat

-
W ostatnim czasie przeprowadzane jest coraz więcej badań starożytnego DNA pochodzących z uzyskanych próbek ze stanowisk archeologicznych, które mają pomóc badać ludzkie populacje nawet sprzed kilku tysięcy lat. Pobranie materiału genetycznego z ludzkich szczątków nie zawsze jest jednak możliwe. Naukowcy z Uniwersytetu w Sztokholmie opracowali metodę analizy takiego materiału pobranego z gumy do żucia. Wykorzystano ją z powodzeniem w przypadku gumy liczącej 10 tys. lat. Zbadana grudka gumy pochodzi ze stanowiska  Huseby Klev zlokalizowanej na zachodnim wybrzeżu Szwecji. Osadę zamieszkiwali wczesnomezolityczni rybacy. W składzie gumy znajdowała się smoła i kora brzozy i bynajmniej nie służyła do odświeżania oddechu tamtejszych rybaków. Wykorzystywano ją jako klej przy łączeniu części narzędzi czy też broni (po podgrzaniu nad ogniem masę żuto by ją rozmiękczyć). Naukowcy pobrali z badanej grudki zawartą w niej ślinę, co pozwoliło ustalić, że ten fragment był żuty przez dwie kobiety ...
Czytaj więcej...

Twarz wyrzeźbiona na elemencie wału obronnego znaleziona w Jeziorze Lednickim

-
Obraz
Badacze są przekonani, że odkryty ozdobny element nie jest efektem swobodnej działalności cieśli. Podkreślają, że tego typu wielkoskalowych przedstawień ludzi czy tworów podobnych do ludzi z okresu wczesnego średniowiecza na obszarze Słowiańszczyzny odkryto bardzo niewiele. Według badań dendrochronologicznych drzewo wykorzystane do stworzenia artefaktu ścięto w 967 r. z marginesem siedmiu lat wstecz lub ośmiu lat po tej dacie. Dziekanowice, 10.07.2025. Miejsce znalezienia wydobytego z Jeziora Lednickiego zdobionego twarzą elementu konstrukcyjnego zaprezentowanego podczas konferencji prasowej w siedzibie Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy w Dziekanowicach, 10 bm. Rok ścięcia drewna do wykonania belki konstrukcyjnej oszacowano na 967 (w przedziale czasu między 960 a 975 r.). Konrad Lewek z Centrum Archeologii Podwodnej podkreślając wyjątkowość znaleziska zaznaczył, iż badacze przyjęli, że owa twarz najprawdopodobniej jest wyobrażeniem postaci ze świata duchowego . Dodał przy tym, że te...
Czytaj więcej...

Howard Carter (1874-1939) - najsłynniejszy egiptolog

-
Obraz
Howard przyszedł na świat 9 maja 1874 r. w Brompton w londyńskim Kensington jako syn Marthy Joyce Sands i malarza Samuela Johna Cartera. Był najmłodszy z 11 rodzeństwa i najbardziej chorowity. Wychowywały go siostry ojca mieszkające w Swaffham. Nie uczęszczał do szkoły publicznej, jedynie do dame school prowadzonej przez kobiety. Nigdy nie uzyskał formalnego wykształcenia w żadnym zawodzie. Posiadał zdolności plastyczne, podobnie jak szóstka pozostałych przy życiu braci i siostra. Rozwijał je pod kierunkiem ojca. W Swaffham Carterowie utrzymywali kontakty z rodem Amherstów z Didlington Hall. Późniejszy baron Amherst z Hackney i członek parlamentu, William Tysen-Amherst, interesował się wszystkim co starożytne, posiadał nawet prywatne muzeum starożytności egipskich. Howard, wraz z ojcem pracującym dla niego, miał okazję do zapoznania się z kolekcją. Gdy egiptolog Percy Newberry napomknął przyjacielowi Williamowi, iż poszukuje młodego asystenta uzdolnionego artystycznie, ten wskazał mu 1...
Czytaj więcej...

Niezwykły mur obronny odkryli archeolodzy w największym piktyjskim ośrodku władzy

-
Obraz
Na kamienny mur natrafili archeolodzy z Uniwerytetu Aberdeenskiego badający pozostałości największego ośrodka władzy Piktów na terenie Burghead w hrabstwie Moray. Odkopana struktura jest dobrze zachowana i ma 3 m szerokości. Posiadała wzmocnienia w postaci drewnianych elementów. Mur datuje się na VIII w. W tym okresie Piktowie przeżywali okres swej największej potęgi. Il. 1. Rycina z 1857 r. przedstawiająca Piktyjskiego wojownika (źródło: Wikimediacommons.com /domena publiczna) Bibliografia: 1. Campsie A., “ Incredible” find made by archaeologists at elite Pictish power centre , "Scotsman.com" z dnia 24 kwietnia 2019 r., https://www.scotsman.com/heritage/incredible-find-made-by-archaeologists-at-elite-pictish-power-centre-1-4914589?fbclid=IwAR3XNrro86PtN5JNC_CQCEdW_NT3W6WAavduEgZk6abxYnsmyGR7iz7v6S0 (dostęp 25 kwietnia 2019 r.)
Czytaj więcej...

Gen bólu odziedziczyliśmy po neandertalczykach

-
Obraz
Nie od dziś wiadomo, że homo sapiens i neandertalczycy się krzyżowali. Ok. 2% DNA w genomie współczesnych ludzi odziedziczone jest właśnie po naszych wymarłych kuzynach, a coraz nowsze metody badań pozwalają na jego lepsze identyfikowanie. Rekonstrukcja neandertalczyka z 1888 wg Hermanna Schaaffhausena / Domena Publiczna Genetycy ewolucyjni, Svante Paabo z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej im. Maxa Plancka w Lipsku i Hugo Zeberg z Instytutu Karolinska w Sztokholmie, "wzięli pod lupę" fragmenty kodu DNA neandertalczyków, o których wiadomo było, że odgrywają pewną rolę w odczuwaniu bólu. Odczytali oni sekwencję neandertalskiej wersji genu odpowiedzialnej za tworzenie białka Nav1.7 odpowiedzialnego za większe odczuwanie bólu. Dzięki mutacji gen ten łatwiej się uruchamia, w efekcie czego częściej i dłużej odczuwany jest ból. Mimo iż odziedziczona mutacja rzadko występuje u współczesnych ludzi (u ok. 0,4% populacji), to przypuszcza się iż u neandertalczyków była powszechna. Muta...
Czytaj więcej...