Dziś podzielę się z Wami moją inspiracją na wycieczkę do wyjątkowego miasta, jakim jest Żyrardów. I od razu zaznaczam - w ostatnich latach staje się on modnym kierunkiem tzw. city break. Jeden z symboli miasta - dworzec kolejowy wzniesiony w 1922 r. według projektu Bronisława Brochwicza-Rogóyskiego oraz Romualda Millera i Józefa Wołkanowskiego w 1922 roku. Dworzec był remontowany w latach 2005-07. Obecnie znowu wymaga remontu. Jeszcze 200 lat temu istniała w tym miejscu wieś Ruda Guzowska, której rodowód sięgał XV w. Nazwa wskazuje, że mieszkańcy trudnili się wydobyciem rudy darniowej i wytapianiem żelaza. Tereny te były wówczas pokryte rozległymi puszczami, które dostarczały drewna na ten cel. W I poł. XIX w. właścicielami wsi byli hrabiowie Łubieńscy. Wraz z Józefem Lubowidzkim (wiceprezesem Banku Polskiego), Karolem Scholtzem (radcą handlowym BP) w 1829 r. przenieśli tu z warszawskiego Marymontu fabrykę wyrobów lnianych kierowaną przez Filipa de Girarda. 9 sierpnia 1830 r. spisa...

  Zobacz też: Oficerowie, duchowni i cywile, mężczyźni, kobiety i małoletni - ofiary Zbrodni Katyńskiej 

 

W 2004 r. po raz pierwszy obchodzono Dzień Jedności Kaszubów (Dzéń Jednotë Kaszëbów), na pamiątkę pierwszej pisemnej wzmianki o Kaszubach z 1238 r. W związku z nadaniami dla Joannitów, papież Grzegorz IX 19 marca 1238 r. wydał specjalną bullę. Potwierdzał w niej nadanie im Starogardu przez Bogusława I władcę Kaszub („duce Cassubie”) i jego syna Bogusława II oraz ich następców.  Od tego momentu zauważalne jest, że pomorscy Gryfici oficjalnie tytułowali się książętami Kaszub lub Kaszubów aż do 1637 r., kiedy to zmarł ostatni przedstawiciel tej dynastii. Nazwę Kaszuby, można by rzec, wprowadził od do obiegu zakon dominikanów. Na terenie od Słupska oraz być może Tczewa i Gdańska na wschodzie, po Greifswald i Pasewalk na zachodzie utworzył tzw. kontratę kaszubską¹. Mapa administracyjna północnych Niemiec z 1897 r. Gerard Labuda zauważył, iż nazwa ta pojawiła się w chwili, gdy mieszkańców terenów nadmorskich (czyli w przybliżeniu całego współczesnego polskiego Pomorza) przestano okr...

To jedna z tych postaci, której życie jest gotowym scenariuszem filmu. Była legendą w konspiracyjnym świecie okupowanej Polski. Emisariuszka poszukiwana bez przerwy przez Niemców, nigdy nie została przez nich złapana. Dziś mija 116 rocznica jej urodzin. Młodość Elżbieta Zawacka przyszła na świat 19 marca 1909 r. w Toruniu urodziła się Elżbieta Zawacka jako jedna z siedmiorga dzieci Władysława i Marianny z d. Nowak. Ojciec był podoficerem w pruskiej armii, potem pracował jako urzędnik w sądzie. Elżbieta języka polskiego zaczęła się uczyć dopiero w wieku 11 lat, ponieważ od 1887 r. obowiązywał w zaborze pruskim zakaz jego używania, a poza tym Władysław był inwigilowany przez władze, ale raczej z czystych podejrzeń o działania przeciwko zaborcy. Ukończyła niemiecką Szkołę Średnią dla Dziewcząt w Toruniu, a następnie Miejskie Gimnazjum Żeńskie. W 1931 r. uzyskała absolutorium na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskim i rozpoczęła pracę jako nauczyciel matematyki i ...

Początki Warszawy sięgają XIII w. W poł. XIV w., gdy powstało księstwo warszawskie, Warszawa stała się siedzibą książęcą oraz ważnym ośrodkiem sądownictwa i administracji. Jej znaczenie wrosło dopiero po 1413 r., kiedy to  mazowiecki Janusz I Starszy przeniósł do niej stolicę swojego księstwa. Istniejący w tym miejscu gród w poł. XIV w. zyskał formę ceglanego zamku. Od tego czasu był wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany, dostosowywany jednocześnie do potrzeb dworu książęcego a potem królewskiego, administracji państwowej (jako miejsce obrad sejmu czy senatu) i ogólnie funkcji reprezentacyjnych. Tak było pod koniec panowania Zygmunta Augusta, który rezydował w zamku w okresie od końca 1568 r. do 1572 r.,gdy opuścił go krótko przed swoją śmiercią. W 1596 r. Warszawa stała się już na dobre stolicą Polski ze względu na stałe przeniesienie do zamku królewskiego siedziby dworu i administracji państwowej przez Zygmunta III Wazę.

9 marca Polskę obiegła informacja o odnalezieniu sztandaru 37 Pułku Piechoty  okolicach Iłowa k/ Sochaczewa. Podczas oględzin znaleziska okazało się jednak, że należał do 68 Pułku Piechoty, który stacjonował przed wojną we Wrześni. Oddział walczył we wrześniu 1939 r. w bitwie nad Bzurą. Schowany w kance na mleko, przeleżał w ziemi pod gospodarskim złomem 86 lat. Odnaleziony został przez członków Sochaczewskiej Grupy Odkrywców Historii. Początkowo uważano, iż mógł być to sztandar 37. Łęczyckiego Pułku Piechoty im. księcia Józefa Poniatowskiego. Przekazano go do Muzeum Bitwy nad Bzurą w Sochaczewie. Ze względu na zły stan zachowania (mocno skorodowana kanka nie chroniła tkaniny przed wilgocią) w Muzeum Wojska Polskiego w Pracowni Konserwacji Tkanin podjęto pilne prace ratunkowe. Sztandar uroczyście został wręczony pułkowi przez prezydenta Ignacego Mościckiego 28 mają 1928 r. Ufundowany został natomiast przez mieszkańców powiatów wrzesińskiego, konińskiego, kolskiego, słupeckiego oraz...

Aktualizacja: nie uznali tej pinezki. Poza tym na tej mapie nie wiem czemu jest umieszczona na drodze a nie na polu przy ogrodzeniu. Powyżej jest mapa miejsca, dla którego jako pierwsza dodałam pinezkę. Spacerując boczną drogą w Bravanticach, zobaczyłam z daleka to miejsce. Kapliczka? Spojrzenie na mapę i... nic. Moi towarzysze również nie wiedzieli, co to za miejsce. Ba! Nawet nigdy tą drogą nie szli. To już totalne obrzeża miejscowości, ostatni dom, łąka i las. Ogrodzone miejsce okazało się być grobem z ok. 1929 r. należącym do rodziny Teschner? Litery są juz słabo widoczne. Krucyfiks odpadł dawno temu. Zobacz też: Czeske zamki z polskim akcentem

 

Potrzeba przyjmowania kobiet w szeregi policji - zawodu zdominowanego przez mężczyzn - zrodziła się u progu XX w. Uważano bowiem, że kobiety lepiej poradzą sobie z wyzwaniami tam, gdzie inne kobiety i dzieci cierpią najbardziej. Geneza rozporządzenia o służbie kobiet w Policji Państwowej Nowoutworzona Liga Narodów zwracała uwagę na rosnący od dawna problem handlu kobietami i dziećmi oraz nierządu. Dlatego swoje kraje członkowskie zachęcała do rekrutacji kobiet do policji. Miało to pomóc w lepszym rozwiązywaniu problemów w tym obszarze. Uważano, że policjantki będą wrażliwsze na problemy innych kobiet czy dzieci w porównaniu do zwykłych policjantów. Wraz z odzyskaniem niepodległości przez państwo polskie podejmowano pierwsze kroki w celu zwalczania chociażby handlu żywym towarem. W czasach zaborów ówczesne władze rosyjskie nie robiły zupełnie nic w tym obszarze, dlatego po wojnie Polska stała się jednym z głównych państw, które stały się „źródłem” pozyskiwania kobiet do domów publicznyc...

 

 Zobacz też: Howard Carter (1874-1939) - najsłynniejszy egiptolog

 Zob. też: Od pasterskiego do komercyjnego święta, czyli krótka historia walentynek

Dziś mija 83 rocznica najbardziej znanej akcji Organizacji Małego Sabotażu "Wawer". Spontanicznej, bez przygotowań i to w bliskim sąsiedztwie posterunku policji.  Maciej Aleksy Dawidowski „Alek” (1920-1943) był harcerzem, członkiem Szarych Szeregów. W działalność konspiracyjną zaangażowany był od początku okupacji niemieckiej. Mimo, iż był osobą skromną, stał się gwiazdą polskiego podziemia w Warszawie. W ramach Organizacji Małego Sabotażu „Wawer” potrafił pod okiem okupanta np. zawieszać polskie flagi, co mogło skończyć się jego bezzwłocznym aresztowaniem. Najgłośniejszym jego wyczynem stało się ściągniecie niemieckiej tablicy z Pomnika Mikołaja Kopernika na Krakowskim Przedmieściu. Pomnik ten ufundowano w 1830 r. Zamieszczono na nim tablicę „Mikołajowi Kopernikowi Rodacy” sugerującą jego polskie pochodzenie. Po rozpoczęciu okupacji tablicę tę zakryto niemiecką z napisem „Dem Grossen Astronomen Nikolaus Kopernikus”.  „Alek” powziął plan zdjęcia tej tablicy z postumentu w dni...